Home News Fakty i mity na temat soli himalajskiej

Fakty i mity na temat soli himalajskiej

Bez soli trudno wyobrazić sobie codzienne przygotowywanie posiłków. Historia jej wykorzystywania w kuchni jest niemal tak stara jak sama ludzkość. Najstarsze ślady dotyczące otrzymywania soli z wody morskiej pochodzą z Indii sprzed ponad 9 tysięcy lat (epoka kamienia). Sód zawarta w soli kuchennej jest makroelementem kluczowym dla funkcjonowania ludzkiego organizmu. Odpowiada ona za gospodarkę wodno-elektrolitową, równowagę kwasowo-zasadową oraz bierze udział w przewodnictwie nerwowym i pomaga kontrolować skurcze mięśni. Jednak czy będąca coraz powszechniej stosowana sól himalajska jest rzeczywiście lepsza i może wykazywać działanie zdrowotne? Odpowiedź znajdziecie poniżej.

Czy należy pić wodę z solą himalajską?

Na niektórych portalach można znaleźć informację, iż picie rano wody z solą himalajską wspaniale nawadnia organizm, zaopatruje go w 84 minerały. Rzeczywiście, produkt ten zawiera wiele mikro- i makroelementów, jednak ich zawartość procentowa jest niewielka – ok. 2,59% soli himalajskiej to składniki inne niż chlorek sodu. Dodatkowo warto wspomnieć, iż normy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczące spożycia soli kuchennej, wyznaczają bezpieczny poziom na 5 g soli (odpowiada to 1500 mg jonów sodu). Taka ilość znajduje się w 1 łyżeczce tej przyprawy!

Przyjmowanie zbyt dużej ilości soli w pożywieniu jest jednym z najczęstszych błędów żywieniowych, a przy tym bardzo niebezpiecznym. Wśród problemów zdrowotnych, które są związane ze zbyt dużym spożyciem sodu zalicza się: nadciśnienie, rozwój chorób sercowo-naczyniowych oraz nerek. Warto tu wspomnieć, iż niektórzy producenci sugerują, że spożywanie soli himalajskiej obniża ciśnienie! Dodatkowo w ostatnich latach pojawiły się publikacje, które wykazywały jakoby nadmiarowe spożywanie soli wpływa na rozwój nowotworów żołądka i jelit.

Czy sól himalajska reguluje pH mojego organizmu i wpływa na sen?

Prawidłowe pH krwi żylnej wynosi 7,35-7,45. Inne wartości są oznaką niebezpiecznych chorób i wymagają natychmiastowej interwencji lekarza. Przy zapewnieniu organizmowi optymalnej ilości składników odżywczych, oraz prawidłowemu działaniu płuc, zmiany kwasowości organizmu przy spożywaniu posiłków/suplementów diety nie są obserwowane. Przeprowadzono badania, w których sprawdzano wpływ suplementacji soli himalajskiej na sen pacjentów, którzy stosowali dietę niskosodową (500 mg soli na dobę). Po podniesieniu ilości przyjmowania soli do 5000 mg na dobę, u badanych zaobserwowano zmniejszenie ilości wybudzeń nocnych. Jednak to zjawisko z pewnością nie wynikało ze spożywania soli himalajskiej (nota bene w ilości górnej granicy normy spożycia dobowego), lecz po prostu z wyrównania ilości potrzebnych minerałów (sodu), które u osób w diecie niskosodowej są przyjmowane w zbyt niskiej ilości.

Czy sól himalajska jest lekiem na choroby płuc?

Niektórzy zapewniają, iż pobyt w grocie solnej wypełnionej solą himalajską wspomaga leczenie astmy oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Dotychczasowe badania, przeprowadzonych w warunkach klinicznych, nie dowodzą jednoznacznie, iż tego typu haloterapia mogłaby wspomagać leczenie tych chorób. Istnieją publikacje świadczące o dużym potencjale tej terapii, jednak wymagają one potwierdzenia na większej ilości pacjentów.

Podsumowanie

Różnego rodzaju media oraz artykuły sponsorowane próbują reklamować sól himalajską jako uniwersalne remedium na cukrzycę, bezsenność i nadciśnienie (sic!). Jednak prawda okazuje się znacznie bardziej złożona, i nie tak oczywista, jak początkowo się wydaje.

A wy co myślicie na ten temat? Koniecznie dajcie znać w komentarzu!